خط خطی های من

جبر زمونه!

بهزاد — Sat, 23 Jun 2007 19:33:00 GMT

به اینجا رفت ، به جبر زمونه!

شات زندگی

بهزاد — Fri, 22 Jun 2007 17:21:00 GMT

مرد تنهایی با ظاهری آشفته وارد بار میشه ... اولین دفعه بود که به اینجا میومد و همه براش غریبه بودند ... ساکت و آروم بدون توجه به سر و صدا و آدمهایی که تو هم دیگه وول میخوردند ، میره پشتِ پیشخون میشینه و از متصدی بار ، ده تا شات ویسکی میخواد ... کافه چی ده تا شات رو به ترتیب روی میز پشت سر هم میچینه و پرشون میکنه ... مرد ، اولین و آخرین شات رو برمیداره و میریزه رو زمین و هشت تای باقیمانده رو یه ضرب سر میکشه ... متصدی بار که تا اون موقع یه گوشه ای آروم داشت سر و وضع طرف رو دید میزد ، ازش میپرسه :"چرا اولی و آخری رو نخوردی و ریختی رو زمین؟" ... مرد با خونسردی میگه :"همیشه اولین شات مزه آشغالی میده و آخریش حالم رو خراب میکنه!"

کلاس آشپزی

بهزاد — Thu, 21 Jun 2007 18:47:00 GMT

خُب ... واسه پختن سرنوشت ، چیز زیادی لازم نداری ... اول باید ببینی چی میخوای و برای کی میخوای؟ ... نه ، اینجوری نه ، اشتباهه ... اول باید ببینی تو یخچال ذهنت چی داری؟ ... خُب ، نگاه کردی؟ چی بود؟ ... دو سه تا تیکه از قلبِ شکسته ات ... خُب ، دیگه؟ ... مخلوط تلخ و شیرین از خاطراتت ... عالیه ، ادویه چی؟ فلفل و نمکِ طاقت و صبوری هم داری؟ ... پس حله ، پسر ... امروز حسابی ارضاء میشی .

ماهیتابه ای که به وسعت عمرت ، فراخ و گسترده است رو روی اجاق دلت میذاری ... زیر آتش عشق رو روشن میکنی و تیکه تیکه های قلبت رو اول با خاطراتِ تلخ تفت میدی ... کمی صبوری میکنی تا رنگ و بوش عوض شه ... بعد ، خاطراتِ شیرینت رو اضافه میکنی ... به همین سادگی ... .. .

...

کسی میدونه چرا سرنوشتش رو ماهیتابه عمر ، سوخت؟

مرد شکسته

بهزاد — Wed, 20 Jun 2007 21:57:00 GMT

مَرد مُرد

بهزاد — Tue, 19 Jun 2007 16:26:00 GMT

گفتن از مردی که امروز سی سال از خاموش شدن آفتاب اندیشه هاش میگذره ، خیلی سخته و بعضا تکراری ... اگه مرگ تراژیک هدایت در پاریس رو نادیده بگیرید ، سه گانه سقوط سردمداران نهضت نواندیشان ایران با مرگ شریعتی کامل میشه ... بهرنگ با سیاه ماهی های کوچولوی ارس در سال چهل هفت همبستر شد ... آل احمد ، یک سال بعد در اسالم گیلان مرد و دکتر ، آخری بود که به قول حضرت امام ، به بار نشستن درخت اندیشه ها و ثمره افکار انقلابیش در سال بعد را ندید ... دکتر ، تئوریسین انقلاب بود اما از نوع اگزيستانسياليسمی و پایبند به نظریات سارتر و كيركگور و اکنون از بین دریایی از کتابها با اندیشه های شناورش ، تنها "هبوط" و "کویر" می ماند آن هم به عنوان منبعی برای جملات عاشقانه و SMS های دلبرانه ... شاید مخالفت دکتر در آخر عمر با هر نوع انقلاب زودرس (انقلاب به معنای وجودی ؛ پیش از آگاهی توده ها و فراهم شدن شرایط یک دموکراسی ابتدایی) که از دید او جامعه را سالها به عقب تر از آن چه هست برمیگرداند ، یدک کشیدن واژه شهید را برایش توفیق اجباری کرد ... خدا میدونه!

قانون

بهزاد — Sat, 16 Jun 2007 22:13:00 GMT

اون بالاست ، تو اوج ... تک و تنها ... باد صورتش رو نوازش میکنه که دیگه فکر نکنه ... به عمر ، به فصل ها و به تغییر ... نسیم خنک بهاری وقتی دلت تو گرمای تابستون میسوزه ، مثل یه تیکه چوب خشک شناور روی اشکهای پاییزی ، صورت آدم برفی های زمستون سرد خاطراتت رو خراش میده ... چرا اون پایین این همه آدم منتظرن تا پریدنش رو ببینن؟ ... مگه بهشون نگفتی؟ ... نگفتی که اون فقط یه نفره ... یه نفر که تازه ، پرواز هم بلد نیست ... این ندونستن ، از اون دونستنهایی نیست که شاهد هم بخواد ... میفهمی؟ ... تنها بذارش ... غم وقتی بیاد ، چه سبز چه مشکی چه زرد چه خونی ، به مزاق هیچ کس خوش نمیاد ، حتی اون ... صحبت لحظه هاست ... لحظه هایی که خاطره میشن ، لحظه هایی که دفن میشن و لحظه هایی ازش مثل تو میگذرن ، همه لحظه هستند ، بی بحث ، بی دغدغه ... فرقشون اینه که برای بعضی از این لحظه ها سرمایه ات رو خرج میکنی و برای بعضی دیگه ، همینا سرمایه ات میشن ... خدایا ... تعجب نکن ، خدا ... تعجب نکن که هیچ وقت مستقیم فریادت نکرد چون دلیلی نمیدید برای پدیده ای که خود بی دلیله ... دلیلی نمیدید برای زنده موندن در نیمه خاموش تو ، با فریاد از تو کمک بخواد ... نه ... اینجوری نه ، خدا ... صحبت های همیشگی نه ... از پاکی نگو که اون تو دریا دریا شرابِ فهمیدنت ، خیلی وقته غرق شده ... از قدیم میگن "مستی و راستی" ... نه؟

یه قانونِ نانوشته هست که اون خودش ، فقط و فقط ، یه جمله ازشه ... فقط یه جمله ... تعجب هم نکن وقتی داری اینو میخونی چون خودت ، شامل این قانونی ... قانون چیه؟! ، این ... "افکارش نباشند ، تو هم مجال بودن نداری و نمیتونی بمونی" ... خیلی ساده ... هرچی که دادی رو پس بگیر و اون ، هرچی گفت رو پس میگیره ... همین ... تا حالا دیدی یه برگ خشک با خودِ درخت بیوفته؟

پله اول

بهزاد — Fri, 15 Jun 2007 00:30:00 GMT

مرد هنوز رو پله اول نشسته ، دستهاشو تو همدیگه گره کرده و مثل دو تا ستونِ کهنه و شکسته ، زیر سرش قرار داده و به رو به رو زل زده ... داره به حرفهایی که چند دقیقه قبل به پسرش زده بود فکر میکنه ...

...

میدونی سی سال پیش چه خبر بود؟ ... باباش با دو سه تا سناتور کله گنده که دمخور بود ، ساخت و پاخت کرد و زد تو بیزینس ... عطر مشهدی میخرید و جایEcho DAVIDOFF میفروخت ... میدونی اون موقع امثال تو کجا بودند؟ ... داشتید توالت های خونه سرایدارشو میشستی؟ ... الان چی؟ ... هیچی ... هیچی عوض نشده ... بیزینس ، بیزینسه ... الان مین ضد نفر M61 میفروشه به کردهای عراق ازشون قوطی قوطی آبجو میگیره ، میفرسته هرات براش تریاک میکنن برمیگرده میده بابای تو میکشه ، دو تا دعا هم به جونش میکنه ... اما اوضاع تو بهتر شده ... پیشرفت کردی ... دیگه میای دستشویی های عمارت اصلی رو میشوری و افتخارت برای نسل نسل بعد از تو اینه که جدِ بزرگشون ، کاسه گرانیت مشکیهای دستشویی فلانی رو لیس میزده ... اَه ... چقدر گیجی! ... سی سال دیگه؟ ... سی سال دیگه چی میشه؟ ... یعنی خودت نمیدونی؟

...

پسر ، خدا یه گیاه خوار اصیله و من و تو ، مومن به ذات اقدسش ، هنوز رو پله اولیم .

متفاوت

بهزاد — Tue, 12 Jun 2007 21:25:00 GMT

دوباره مثل اینکه بازم خبریه! ... از این طرف جناب اورتگا تشریف میارن ایران و مثل یه قهرمان ملی – مذهبی ازش تقدیر و تجلیل میشه ، با سردار؟! سعید خانِ قاسمی (سردار سابق سپاه و بیکار فعلی) لاو (Love) میترکونن و هیچ کس حتی به خودش زحمت نمیده یه سوال ناقابل از ذهن مبارکش بپرسه این دو تا رو سَنَنه؟ (How the hell these two idiots are linked together?)

از طرف دیگه ، سناتور جوزف لیبرمن میاد تو CBS میشینه هر چی در و بری از دهنش در میاد نثار رژیم؟! ایران میکنه و آخرش هم بر میگرده میگه تنها راه باقی مونده برای حل مناقشه اتمی ایران حمله نظامی (حتی تهاجم زمینی) به این کشوره ، مسئولین ما هم که طبق معمول هنوز تو خواب خرگوشی تشریف دارن به سلامتی .

البته این قضیه حمله به ایران برای از بین بردن توانایی هسته ایش جدید نیست ... از دو سه سال پیش صحبتش بوده و اما مشکل اصلی ، نوع قرارگیری تاسیسات اتمی ایرانه که بعضا یا زیر زمین هستند (نطنز) یا اینکه همه جای کشور گسترده و پراکنده شدن ... آمریکاییا برای اونایی که زیر زمینه دو سالی هست دارن برنامه میریزن و هزینه ساخت سلاح جدید رو هم تو بودجه نظامی سال 2005 اِشون؟! گنجونده بودن اما به نظر میاد که این سلاح (Nuclear Bunker Buster) توانایی از بین بردن کامل تجهیزات غنی سازی نطنز رو نداره ، به علاوه پدیده آلودگی رادیواکتیوی بعد از این انفجار (اینجا) باعث مرگ 3 میلیون نفر در مراحل اولیه میشه . بیش از 35 میلیون نفر هم در کشورهای پاکستان ، افغانستان و حتی هند علاوه بر ایران دچار علایم مشخص سرطانی ناشی از مواد رادیواکتیو که به طور گسترده در جو پراکنده شده ، میشن . البته این یانکی ها فکر همه جاش رو کردن و تصمیم گرفتن حالا که نمیشه با بمب کلشو فرستاد هوا ، کاری میکنیم که خود بر و بچ ایرونی هم نتونن بهش دسترسی داشته باشن ... راهِ جایگزین ، استفاده از بمبهای اتمی B61-11 با قدرت انفجاری متعارف (400 کیلوتن معادل 400 کیلو تنTNT - کیلوتن و مگاتن ، واحد ارزیابی قدرت انفجاری در علوم نظامی) و دقت هدفگیری بالا برای مسدود کردن ورودی های اصلی به تاسیسات اتمی فوق محرمانه نطنزه . شاید یکی از دلایلی که این روزها مسئولین محترم کشور بیش از اندازه به حضور جاسوسان آمریکایی - اسراییلی تحت عنوان خرابکار در کشور اعتراف میکنن ، همین باشه و افسوس و صد افسوس که هنوز یه عده تو حال و هوای "نی ناش ناش" بسر میبرن .

نميدونه!

بهزاد — Mon, 11 Jun 2007 16:16:00 GMT

یه اتاق پر از خرت و پرت ... یه چمدون نیمه پر و کلی لباس تو نوبت تا یکی یکی تو چمدون آروم بگیرن ... تلفن هم که دم به دقیقه سر آدمو میخوره ... اَه ... .. .

· فکر میکنی همه چیزو برداشتم؟

o نمیدونم ؛

امروز خیلی آسمون گرفته بود ... صبح بارون میومد ، دم ظهر کمی خورشید خانم رُخ نشون داد و باز ، ابرهای سیاه بودند که جلوی تنهای بارقه هایِ ناامیدِ آفتاب رو گرفتند ... .. .

· شانس من عجب هوایی شده ها ... نکنه تاخیر داشته باشه پرواز؟

o نمیدونم ؛

تنها نبود ... اول کامران اومد با Grill هایی که برای ناهار آورده بود و بعد ، سر و کله امیر پیداش شد ... روز آخری ، بد خلوتی داشت با شلوغی های تنها گونه اش ... .. .

· Grill های امروزش خیلی خوب بودند ... نه؟

o نمیدونم ؛

همیشه این راننده های لیموزین امارات سر وقت میان ، حتی گاهی زودتر ... امروز هم مستثنی نبود ... به خیلی چیزها فکر نمیکنند ، به دقایقی که مثل برق و باد میگذره ، به تنهاییهایی که تابوی سکوت گذشته رو میشکنه ، به شبی که تمومی نداره ... .. .

· زود باش ... تا این یارو داره چمدونو میذاره تو ماشین ، یه CG بریم ... داری منو؟

o نمیدونم .

چهل و هشت

بهزاد — Sat, 09 Jun 2007 19:46:00 GMT

پسر رفت و گوشه ای نشست ... هنوز نفس نفس میزد ... چهل و هفت ، چهل و هشت ، چهل و نه و پنجااااااااااااه ... "برای امروز کافیه" ، با خودش گفت ... دراز نشست رو به شنا ترجیح میداد ... همیشه و هیچ وقت از بی وقتها - حرفهای ذهنی و ذهنی پر از فریاد ... خندش گرفت ... داشت شعر میگفت؟ ... نگاهش بی اختیار به دیوار دوخته شد ... امروز ، روز چهل و هشتم بود ... چقدر زود گذشت ... نه ، هرگز ... زود نبود ... کمال بود ... "در کمال ، زمان مفهومی است انتزاعی و بی بُعد" ... یادته؟ ... اَه ، حرفهای تکراری ... بسه دیگه ... خفه شو ... .. .

چهل و هشت روز بود که حرف نمیزد ... تنها رابطش با جهانِ حرافان یه دفترچه یادداشت کوچک بود که رقص قلمی نحیف و بی رنگ و لعاب روی اون ، به اندیشه ها جان میداد و حرفها رو در کاغذ بی جان ، اسیر میکرد ... بارها کتک خورد ... بارها قسم شنید ... بارها طلسم شد ... بارها نصیحت شنید ... .. .

همه چیز از امتحانای پایانی اول دبیرستان شروع شد ... یه سفر خانوادگی به همدان و دیدن کسی از اقوام که به خاطر شغلش ، اونجا اسیره ... BOOOOOORING ... رفتن به پادگان نوژه و دیدن چیزهایی که باید دید ... Well ... زمینی رفتن و هوایی برگشتن ... Wow ... .. .

یه پوستر بزرگ نیچه روی دیوار مدتها جا خوش کرده بود ... Jesus was wrong ... مفاهیم بی معنی فلسفی و دیدی نو به هستی به اقتضای سن ... آمیزه هایی از جهان پس از مرگ و پدیده ای که معلم دینی مدرسه "معاد" اش فریاد میزد ، در تفکر تازه ، ناشی از عدم توانایی مومنین (به معنای عام) در حل مشکلات این جهانی بود و واگذار کردن به جهانی که ذهن تجربی هیچ انسانی رنگ و بویی از آن به خاطر نداشت تنها پاک کردن مسئله ای بود که جوابش ، خود سوال بود ... شعارهای آرمانی - قدرت و آزادی ، بازیچه اذهان گناهکار از روی ضعف و قدرت روح ... پندارهایی که در طول تاریخ فرهنگ ، "دروغ" را رنگ کرد و به جای طاووس "حقیقت" به آدمیان فروخت ... .. .

چی گفت؟ ... کور رنگی؟ ... کارت ها هنوز جلوش بود ... یه سری رنگ با اسم هر کدوم روش ... پرواز کردن به دیدن رنگها نیاز داره؟

...

“Little Miss Sunshine” رو ببینید .